គោល​នយោបាយ​​៨​ចំណុច​​របស់​ខ្មែរ​​ក្រហម​​ក្រោយ​ឡើង​កាន់​​អំណាច​​ថ្ងៃទី​១៧​ខែ​មេសា​​១៩៧៥​

17-04-2015 5:06 pm 7976

សម្លេង៖

 

​នៅក្នុង​អំឡុង​ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ​១៩៧៤​មេដឹកនាំ​ខ្មែរក្រហម​បាន​ជួបប្រជុំ​គ្នា​នៅ​ខេត្ត​កំពង់ឆ្នាំង​ដើម្បី​ពិភាក្សា​អំពី​ផែនការ​វាយលុក​ចូល​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​។ នៅពេល​នោះ​ផ្លូវចេញចូល​ក្រុងភ្នំពេញ​ត្រូវបាន​កាត់ផ្តាច់​អស់​ទៅហើយ​។​ការដឹកជញ្ជូន​ចេញចូល​ក្រុងភ្នំពេញ​អាច​ធ្វើ​ទៅ​បាន​តែ​តាម​ផ្លូវទឹក​និង​ផ្លូវអាកាស​ប៉ុណ្ណោះ​។ នៅ​ដើមឆ្នាំ​១៩៧៥​ចរាចរណ៍​តាម​ផ្លូវទឹក​ក៏​ត្រូវបាន​កាត់ផ្តាច់​ទៀត​ដោយ​ពួក​ខ្មែរក្រហម​បាន​ដាក់ពង្រាយ​មីន​ប្រឆាំង​នាវា​នៅ​តាម​ដង​ទន្លេមេគង្គ​។ ការដឹកជញ្ជូន​ស្បៀង​ចូល​ក្នុង​ក្រុង​ភ្នំពេញ​ដើម្បី​ផ្គត់ផ្គង់​ប្រជាជន​ដល់​ទៅ​ប្រមាណ​២​លាន​នាក់​អាច​ធ្វើ​ទៅ​បាន​តែ​តាម​ផ្លូវអាកាស​ប៉ុណ្ណោះ​។​

 

​ដោយ​មើលឃើញ​នូវ​លក្ខខណ្ឌ​ដែល​មាន​អំណោយផល​បែបនេះ សាឡុត ស​ក៏​បាន​បញ្ជា​ទៅគ្រប់​មេបញ្ជាការ​កងទ័ព​ខ្មែរក្រហម​ឲ្យ​ប្រុង​ប្រៀបបើក​ការវាយលុក ដើម្បី​ដណ្តើម​កាន់កាប់​ក្រុងភ្នំពេញ​។​ក្នុងពេល​ជាមួយគ្នា​គណៈកម្មាធិការ​មជ្ឈិមបក្ស​កុ​ម្មុយ​និស្ត​កម្ពុជាក៏​បាន​ជួបប្រជុំ​គ្នា ដើម្បី​ពិភាក្សា​អំពី​ផែនការ​ដែល​ត្រូវធ្វើ​ក្រោយពី​ដណ្តើម​កាន់កាប់​ក្រុងភ្នំពេញ​បាន​ហើយ​។ នៅពេល​នោះ​ហើយ​ដែល​ពួក​មេដឹកនាំ​ខ្មែរក្រហម​បាន​សម្រេច​ថា​នឹង​ជម្លៀស​ប្រជាជន​ចេញពី​ភ្នំពេញ និង​ក្រុង​ធំៗ​មួយ​ចំនួន​ផ្សេង​ទៀត​ដែល​ស្ថិត​ក្រោម​ការគ្រប់គ្រងរ​បស់​របប​លន់ នល់​។ សម្រាប់​ពួក​ខ្មែរក្រហម​អ្នកណា​ក៏​ដោយ​ដែល​មិនបាន​ចូលរួម​ធ្វើ​បដិវត្តន៍​ជាមួយ​ពួកគេ​ត្រូវ​ចាត់ទុក​ថា​ជា “​ខ្មាំង​” ទាំងអស់​។​ឥស្សរជន​ជា​ន់​ខ្ពួ​ស់ នៃ​របប​សាធារណរដ្ឋ​ខ្មែរ​ក្នុង​នោះ រួមមាន លន់ នល់ ស៊ីសុវត្ថិ សិរិមតៈ អ៊ិន តាំ ចេង ហេង​លន់​ណុន (​ប្អូនប្រុស​របស់​លន់ នល់​) និង ឡុង បូ​រ៉េត​ត្រូវ​បាន​រដ្ឋាភិបាល​រួបរួម​ជាតិ​កម្ពុជា​សម្រេច​កាត់ទោស​ប្រហារជីវិត​ពីបទ​ក្បត់ជាតិ​។​
​នៅ​ដើម​ខែ​មេសា ឆ្នាំ​១៩៧៥​ទាហាន​ខ្មែរក្រហម​បាន​ចាប់ផ្តើម​ធ្វើ​ការបាញ់​ផ្លោង​លើ​ព្រលាន​យន្តហោះ​ក្រុងភ្នំពេញ​ដែល​ជា​ហេតុ​បណ្តាល​ឲ្យ​ការដឹកជញ្ជូន​តាមផ្លូវ​អាកាស​ចេញ​ចូល​ក្រុងភ្នំពេញ​ក៏​ត្រូវបាន​កាត់ផ្តាច់​ទៀត​។​

 

​ថ្ងៃទី​១៣ មេសា​ព្រលានយន្តហោះ​អន្តរជាតិ​ពោធិ៍ចិនតុង​បាន​ធ្លាក់​ក្នុង​ដៃ​ទាហាន​ខ្មែរក្រហម​។ ពីរ​ថ្ងៃ​ក្រោយមក​ទៀត​ទាហាន​ខ្មែរក្រហម​នៅ​ប៉ែក​ខាងកើត​ក៏​ដណ្តើម​កាន់កាប់​បាន​ក្រុង​តាខ្មៅ​។​ខ្សែក្រវ៉ាត់​ការពារ​ក្រុងភ្នំពេញ​ក៏​បាន​ដួលរលំ​។​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៦ មេសា​រដ្ឋាភិបាល​ក្រុង​ភ្នំពេញ ដែល​កំពុង​ស្ថិត​ក្នុង​ភាពទ័លច្រក​ក៏បាន​ផ្ញើ​ទូរលេខ​មួយ​ច្បាប់​ថ្វាយ​សម្តេច នរោត្តម សីហនុ​ដែល​កំពុង​គង់នៅ​ក្រុង​ប៉េកាំង ប្រទេស​ចិន​ស្នើ​សុំឲ្យ​មាន​បទ​ឈប់​បាញ់​បន្ទាន់​មួយ​ជា​ថ្នូរ​នឹង​ការថ្វាយ​អំណាច​ដល់​ព្រះអង្គ​វិញ​។ ប៉ុន្តែ​សំណើ​នេះ​ត្រូវបាន​សម្តេច នរោត្តម សីហនុ ច្រានចោល​។​

 

​នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃទី​១៧ មេសា ប្រមាណ​ជា​ម៉ោង ៨ និង​៣០​នាទី​មន្ត្រីជាន់ខ្ពស់​មួយចំនួន​នៃ​រដ្ឋាភិបាល​សាធារណរដ្ឋ​ខ្មែរ​បាន​ប្រមូលផ្តុំ​គ្នា​នៅ​ពហុកីឡាដ្ឋាន​ជាតិ​អូ​ឡាំ​ពិ​ច​ក្នុង​គម្រោង​ចាកចេញ​ពី​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​តាម​ឧទ្ធម្ភាគចក្រ​។ ប៉ុន្តែ​មាន​តែ​មេដឹកនាំ​ប៉ុន្មាន​រូប​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​បាន​រត់​ចេញពី​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​រួច​។ មេដឹកនាំ​មួយចំនួនធំ​ក្នុងនោះ​រួមមាន​ទាំង​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ឡុង បូ​រ៉េត ផង​ដែរ​នោះ​ត្រូវបាន​ទាហាន​ខ្មែរក្រហម​ចាប់ខ្លួន និង​សម្លាប់ចោល​។ អ្នកអង្គម្ចាស់​ស៊ីសុវត្ថិ សិរី​មតៈ ដែល​បាន​បដិសេធ​មិន​ព្រម​ចាកចេញ​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា​ក៏​ត្រូវបាន​ពួក​ខ្មែរក្រហម​សម្លាប់ចោល នៅ​ថ្ងៃ​នោះ​ដែរ​។​

 

​នៅ​ម៉ោង​ប្រមាណ​១១ ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​១៧ មេសា ឆ្នាំ​១៩៧៥ ទាហាន​ខ្មែរក្រហម​បាន​ធ្វើដំណើរ​ចូល​កាន់កាប់​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ក្រោម​ការអបអរសាទរ​ពី​សំណាក់​ប្រជាជន​ដែល​រស់នៅ​ទីនោះ​។ ក៏ប៉ុន្តែ​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន អំណរ​នឹង​ជ័យជំនះ អំណរ​នឹង​ក្តីសង្ឃឹម​ថា​សង្គ្រាម​ត្រូវបាន​បញ្ចប់​នេះ ក៏​បាន​រលាយ​បាត់បង់​ទៅវិញ​។ ក្រោយពេល​ដែល​ទាហាន​ខ្មែរក្រហម​ចាប់ផ្តើម​បង្ខំ​ឲ្យ​ប្រជាជន​ចាកចេញ​ភ្លាមៗ​ពី​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​។ អ្នក​ដែល​ចចេស​មិន​ព្រម​ធ្វើ​តាម​ត្រូវ​ទាហាន​ខ្មែរក្រហម​បាញ់​សម្លាប់ចោល​។​ថ្ងៃ​១៧ មេសា ១៩៧៥ របប​សាធារណរដ្ឋ​ខ្មែរ​ត្រូវបាន​ដួលរលំ​ជា​ស្ថាពរ​ជំនួស​មកវិញ​ដោយ​របប​ថ្មី​មួយទៀត ដឹកនាំ​ដោយ​បក្សកុម្មុយនិស្ត​កម្ពុជា​ឬ​ខ្មែរក្រហម​។​

 

ទង់ជាតិ​របប​សាធារណៈរដ្ឋ​ខ្មែរ របស់​លោក​សេនាប្រមុខ​លន់ នល់​បាន​ត្រូវ​ទាញ​ទំលាក់ ជាមួយនឹង​បទ​ចំរៀង​ជាតិ ដោយ​ជំនួស​មកវិញ​ទង់ជាតិ​និង​ភ្លេងជាតិ​របស់​របប​កម្ពុ​ជា​ប្រជាធិបតេយ្យ​។​
​ទង់ជាតិ​​​របប​កម្ពុជា ប្រជាធិបតេយ្យ ត្រូវបាន បង្ហូត​ឡើង ទង់ជាតិ នេះ​រំលិច​ដោយ​ផ្ទៃ ពណ៌​ក្រហម និង​រូប​ប្រាសាទ​កំពូល​បី ពណ៌​លឿង នៅ​ចំ​កណ្ដាល​។​ផ្ទៃ​ពណ៌​ក្រហម តំណាងឲ្យ ចលនា​បដិវត្ត មានន័យ​ថា បូជា​ជិវិត ដ៏​មុះមុត​និង​អង់អាច​ក្លាហាន ដើម្បី​ប្រជាជន​កម្ពុជា រំ​លោះ​ប្រទេស ការពារ​និង​កសាង​ប្រទេស​។​

 

​នៅ​ចន្លោះ​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២០ ដល់​ថ្ងៃ​ទី​២៥​ឧសភា ឆ្នាំ​១៩៧៥ ប៉ុល ពត និង នួន ជា​បាន​ប្រកាស​ឲ្យដឹង​នូវ​គោលនយោបាយ​សំខាន់ៗ​ចំនួន​៨​ចំណុច​នៃ​របប​គ្រប់គ្រង​ថ្មី​នេះ​។ គោលនយោបាយ​ទាំង​នោះ​រួមមាន​៖
 ១-​ជម្លៀស​ប្រជាជន​ចេញពី​ទីក្រុង​ហើយ​ប្រជាជន​ត្រូវ​បែងចែក​ជា​ពីរ​ប្រភេទ​គឺ​ប្រជាជន​ដែល​រស់នៅ​ក្នុង​តំបន់​រំដោះ​មុន​ថ្ងៃ​១៧​មេសា​ដែល​គេ​ឲ្យឈ្មោះ​ថា “​ប្រជាជន​ចាស់​” និង​ប្រជាជន​ដែល​ទើបតែ​ជម្លៀស​ចេញពី​ទីក្រុង​ក្រោយ​ថ្ងៃ​១៧ មេសា ដែល​គេ​ឲ្យឈ្មោះ​ថា “​ប្រជាជន​ថ្មី​” ឬ “​ពួក​១៧​មេសា​”​។​
២-​លុបបំបាត់​ចោល​ទាំងស្រុង​នូវ​សេដ្ឋកិច្ច​ទីផ្សារសេរី​។​
៣-​លុបបំបាត់​ចោល​នូវ​ការ​ចាយលុយ​។​
៤-​ព្រះសង្ឃ​ទាំងអស់​ត្រូវ​ចាប់​ផ្សឹក​ហើយ​បញ្ជូន​ឲ្យទៅ​ធ្វើ​ស្រែ​។​
៥-​សម្លាប់ចោល​ទាំងអស់​រាល់​មន្ត្រី​ដែល​ធ្វើការ​ឲ្យ​របប​លន់​នល់​។​
៦-​បង្កើត​ជា​សហករណ៍​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស​។​
៧-​បណ្តេញ​ជនជាតិ​វៀតណាម​ឲ្យអស់​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា​។​
៨-​ដាក់ពង្រាយ​កងទ័ព​នៅ​តាម​ព្រំដែន​ជាពិសេស ព្រំដែន​វៀតណាម​។​

 

​ចាប់ពី​ចូល​បាន​កាន់​អំណាច​នៅ​ថ្ងៃទី​១៧ មេសា ១៩៧៥ ពួក​ខ្មែរក្រហម​នៅតែ​បន្ត​ហៅ​ខ្លួនឯង​ថា​ជា “​រាជរដ្ឋាភិបាល​រួបរួម​ជាតិ​កម្ពុជា​” ដដែល​។​ក៏​ប៉ុន្តែ​អំណាច​ពិតប្រាកដ​មិន​មែន​ស្ថិត​ក្នុង​ដៃ​រដ្ឋាភិបាល​រួបរួម​ជាតិ​នេះ​ទេ​គឺ​ស្ថិតក្នុង​ដៃ​ពួក​ខ្មែរក្រហម​តែ​ម្នាក់ឯង​។​​ក្រោយ​ពី​ទាហាន​ខ្មែរក្រហម​ដណ្តើម​កាន់កាប់​បាន​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ហើយ សម្តេច​នរោត្តម សីហនុ ដែល​ជា​ប្រមុខ​រាជរដ្ឋាភិបាល​រួបរួម​ជាតិ​មិន​បាន​យាង​ចូលមក​កម្ពុជា​ភ្លាមៗ​ទេ​។​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ​១៩៧៥​ខ្មែរក្រហម​បាន​បញ្ជូន​មនុស្ស​ពីរ​នាក់​ឲ្យទៅ​យាង​សម្តេច នរោត្តម សីហនុ ដែល​កំពុង​គង់នៅ​ទីក្រុង​ព្យុងយ៉ាង​ប្រទេស​កូរ៉េខាងជើង ឲ្យ​យាង​ចូល​មក​ក្នុង​ប្រទេស​វិញ​។ ក៏​ប៉ុន្តែ​ព្រះអង្គ​បាន​បដិសេធ​។ មួយ​ខែ​ក្រោយ​មក គឺ​នៅ​ថ្ងៃទី​១៩ ខែសីហា​ខ្មែរក្រហម​បាន​បញ្ជូន​មនុស្ស​ពីរ​នាក់​ទៀត គឺ​ខៀវ សំផន និង​ប៉ែន នុត​ឲ្យទៅ​ព្យុង​យ៉ាង ដើម្បី​យាង​សម្តេច នរោត្តម សីហនុ ម្តងទៀត​។​លើក​នេះ​ព្រះអង្គ​ក៏​បាន​យល់ព្រម​។​

 

​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៩ ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ​១៩៧៥ សម្តេច នរោត្តម សីហនុ​បាន​យាង​មក​ដល់​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ហើយ​ព្រះអង្គ​បាន​យាង​ធ្វើជា​អធិបតី​ក្នុង​សម័យប្រជុំ​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី​ក្នុង​ឋានៈ​ជា​ប្រមុខរដ្ឋ​។​​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៥ ខែ​មករា ឆ្នាំ​១៩៧៦ រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​ថ្មី​មួយ ដែលមាន​២១​មាត្រា​ចែកចេញជា ១៦​ជំពូក ត្រូវបាន​ប្រកាស​ឲ្យប្រើ​ជា​ផ្លូវការ​។​ប្រទេស​កម្ពុជា​ត្រូវបាន​ប្តូរ​ឈ្មោះ​ជា​ផ្លូវការ​មកជា​“​កម្ពុជា​ប្រជាធិបតេយ្យ​”​វិញ​។​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​ថ្មី​នេះ​ក៏​បាន​ចែង​ផងដែរ​អំពី​ការបង្កើត​សភា​តំណាង​ប្រជាជន ដែល​មាន​ចំនួន​២៥០​អាសនៈ​។​ក្នុងនោះ​រួមមាន ១៥០​អាសនៈ​តំណាង​ឲ្យ​វណ្ណៈ​កសិករ​៥០​អាសនៈ​តំណាង​ឲ្យ​វណ្ណៈ​កម្មករ​និង​៥០​អាសនៈ​ទៀត​តំណាង​ឲ្យ​កងទ័ព​បដិ​វត្តន៍​កម្ពុជា​៕

(​ដោយ​៖​គួន សំបូរ​)

ព័ត៌មានផ្សេងទៀត