​​ភាសា​​​ខ្មែរ​មិន​មែន​​​កើត​ចេញ​មក​ពី​ ភា​​សា​​បាលី​​​-​​​សំ​​ស្ក្រឹត​​​​នៃ​​​នោះ​​​ទេ​​​

ដោយ៖ Vayofm Teams 16-02-2015 12:02 am 4070

ភាសាបរទេស ដែល​នៅ​លាយឡំ ច្រើនជាងគេ ក្នុង​ភាសា​ខ្មែរ​យើង សព្វថ្ងៃ គឹ​ភាសាបាលី និង សំ​ស្ត្រឹត​។ ភាសាបាលី បាន​​ហូរ​​ចូល​មក​ ក្នុង​​ភា​សា​​ខ្មែរ ​តាម​រយៈ​​ពុទ្ធ​សាសនា​​ហីន​​យាន​​។​រីឯ​ភាសា សំស្ក្រឹត ហូរ​ចូល​តាមរយៈ ពុទ្ធ​សាស​នា​​ម​ហា​យាន​ និង​ ព្រា​​ហ្ម​ណ៏​​សាសនា ​។​ដោយសារតែ​ហេតុនេះហើយ​បានជា បានធ្វើ ឲ្យមាន​ជនមួយ​ចំនួនយល់​ខុស​ថា ភាសារ​ខ្មែរ មាន​ដើមកំណើត​ចេញពី​ភាសារ​ទាំងពីរ​ខាងលើនេះ​។​ដើម្បី​យល់​កាន់តែ​ច្បាស់​ពី​ភាសារ​ទាំងនេះ ជា​បន្ត​សូម​ស្តាប់​ គួន សំបូរ​ ពណ៌នាដូចតទៅ​៖

 

​នៅលើ​ជ្រោយ​ឥណ្ឌូចិន​យើង​នេះ ជនជាតិ​ខ្មែរ​ដែល​ស្ថិតនៅ​ក្នុង​អម្បូរ​មន​-​ខ្មែរ ជា​ជនជាតិ​ចាស់​ជាងគេ ហើយ​ជនជាតិ​នេះ​មាន​វប្បធម៌​-​អារ្យធម៌​របស់​ខ្លួន​ផ្ទាល់​យ៉ាងហោចណាស់​ក៏​ពី​រវាង ១​លាន​ឆ្នាំ ឆ្នាំ មុន​គ​.​ស​មក​ហើយ​ដែរ ។ វប្បធម៌​នេះ មាន​ការវិវត្ត​ពី​សម័យ​មួយ​ទៅ​សម័យ មួយ ពី​ភាព សម្បូរ បែប ដល់​ភាព​លូតលាស់​រុងរឿង​លើ​គ្រប់​វិស័យ​។

 

​ដោយ​ផ្អែក​លើ​ព្រឹត្តិការណ៍​ធំៗ ដែល​ជា​សមិទ្ធផល​នៃ​សង្គម កាល​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​កម្ពុជា ត្រូវ​គេ​បែងចែក​ជា​ពីរ​សម័យកាល គឺ​សម័យ​បុរេប្រវត្តិ​សាស្ត្រ និង​សម័យ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ ។ គេ​អាច​ចែក​កាល ឬ​យុគ នី​មួយៗ​ខាងលើ​នេះ​ជា​ច្រើន​កង់​ថែម​ទៀត ដូចជា​សម័យ​ថ្ម​បរម​បុរាណ សម័យ​ថ្ម​ក្រួស​បំបែក សម័យ​លោហធាតុ សម័យ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​យុគ​បុរាណ យុគ​កណ្តាល និង​យុគ​ទំនើប ។ ក្នុងសម័យ​បុរេ​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​​ដែល​បាន​កើតឡើង​ចាប់ពី​រវាង​ប្រមាណ ១ លាន​ឆ្នាំ រហូត​ដល់​ស​.​វ​ទី ១ មុន​គ​.​ស មនុស្ស​ខ្មែរ​ពុំទាន់ ចេះ​ប្រើ​តួ​អក្សរ កត់ត្រា​សម្រាប់ មនុស្ស​ជំនាន់ ក្រោយ នូវ​រឿងរ៉ាវ​សាសនា​សេដ្ឋកិច្ច និង​នយោបាយ​នៅ​ឡើយ​​ទេ​ ។​ គេ​​គ្រាន់​តែ​​ចង​ចាំ​​ដោយ​ការ​ទន្ទេញ​ចាំមាត់​នូវ​រឿងរ៉ាវ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ សង្គម​គ្រួសារ​តែប៉ុណ្ណោះ ។ បរិបទ​វប្បធម៌​ខាងលើនេះ​គេ​អាច​ប្រៀប​នឹង​សហគមន៍​ខ្មែរលើ​ដូចជា​ព្នង ទំពួន​ជាដើម​ដែល​គ្មាន​ប្រវត្តិសាស្ត្រ សរសេរ​ដោយ​មាន​តែ​ការបញ្ជាក់​ពី​ថ្ងៃ​ខែ​របស់​ខ្លួន ។

 

 

​ប៉ុន្តែ​ការប្រើប្រាស់​តួរ​អក្សរ​នៅ​ពុំទាន់​បាន​ផ្សព្វផ្សាយ​ចូល​គ្រប់​ច្រកល្ហក​ពេញ​ប្រទេស​នៅ​ឡើយ​ទេ នា​សម័យ​ដើម​នោះ វា​ជា​បុព្វសិទ្ធិ​របស់​អ្នកដឹកនាំ​កំពូល ឬក៏​របស់​អ្នក​លក់ដូរ​ក្នុង​ទីក្រុង​ប៉ុណ្ណោះ ។ ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​មាន​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ប្រចាំ​ជាតិ​របស់​ខ្លួន​ជាង ២០០០ ឆ្នាំ​មកហើយ ។

 

​រីឯ​ការប្រើប្រាស់​តួអក្សរ​ក៏មាន​ចំណាស់​ដូចគ្នា​ដែរ ទោះបីជា​នាគ្រា​បឋម​នៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ ការអប់រំ​ការ​បង្រៀនអក្សរ ឬ​​ការ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ និង​​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​​តួអក្សរ​ពុំទាន់​មាន​លក្ខណៈ​ទូលំទូលាយ​ក៏ដោយ​។
​សូម​កុំ​ភ្លេច​ថា​អក្សរ​នេះហើយ មិន​គ្រាន់តែ​ជា​ឧបករណ៍​សម្រាប់​កត់ត្រា​ព្រឹត្តិការណ៍​ក្នុង​សង្គម​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ក៏ប៉ុន្តែ​ជា​យាន​សម្រាប់​ផ្សព្វផ្សាយ​នូវ​មនោគមន៍វិជ្ជា សាសនា និង​ជា​មធ្យោបាយ​សម្រាប់​ពង្រីក​អំណាច​កណ្តាល​របស់​ព្រះមហាក្សត្រ​ឬ​អ្នកដឹកនាំ​សង្គម​នៅពេល​នោះ​ផង​ដែរ​។

 

​នៅ​សម័យ​អាណានិគម​បារាំង​, វិវ​ឌ្ឍ​ន៏​នៃ​ភាសា​ខ្មែរ ត្រូវបាន​បន្ថយល្បឿន ហើយ​រត់​ទៅ​សំងំ​ក្នុង​វត្ត អារាម ដែល​មាន​ព្រះសង្ឃ ជួយ​ថែរក្សា​ទុក​អោយ ។​នៅពេល​នោះ​បារាំង​បាន​បង្ខំ​អោយ​ខ្មែរ រៀន​ភាសា​បារាំង ជា​យាន ជា​ផ្លូវការ​ដែល​ជា​បុព្វហេតុ​នាំអោយ​ខូច​ប្រយោជន៏​ដល់​ភាសា​ជាតិខ្មែរ​។

 

​ក្រោយ​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា​ទ​ទូល​បាន​ឯករាជ្យ ពី​ប្រទេស​បារាំង​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩៥៣​រួចមក ភាសា​ខ្មែរ ត្រូវបាន​ប្រកាស​អោយប្រើ​ជា​ផ្លូវការ​។​កំនើត​គណះកម្មការ​វប្បធម៍ មហាវិទ្យាល័យ​គរុកោសល្យ (​អតីត​វ​ជ្ជា​ស្ថាន​​ជាតិ គរុកោសល្យ​) មហាវិទ្យាល័យ​អក្សរសាស្ត្រ វិជ្ជា​ស្ថាន ជាតិ​ខេ​មរ​នី​យាន​កម្ម ជំរុញអោយមាន​ការបង្កើត ពាក្យពេចន៏​ថ្មីៗ ជាច្រើន​ទៀត ដើម្បី​ប្រើការ អោយ​ទាន់​​សម័យ​និ​យម​​។​​ក្រៅ​​​​ពី​​កំនើត​​ពាក្យ​បង្កើត​ថ្មី គេ​ប្រទះឃើញ​ពាក្យ​បរទេស​ជាច្រើន ដែល​ត្រូវ​គេ​ប្រើ​លាយឡំ ក្នុង​ភាសា​ខ្មែរ ។ ឯ​ល្បាយ​ភាសា​នេះ កើត​ទ្បើង នៅពេល​ដែល​ខ្មែរ មាន​ទំនាក់ទំនង ជាមួយ​និង​បរទេស ដូចជា ទាក់ ទង​ក្នុង​កិច្ចការ​ទូត ទេសចរណ៏ ពាណិជ្ជកម្ម សិក្សា​អប់រំ ជំនឿ​សាសនា ។​ល​។ គេ​បានកត់សំគាល់ ឃើញថា ភាសា​ខ្មែរ មាន​អាយុ​វែង​កាលណា ល្បាយ​ភាសា​ក៏​កាន់តែ កើនឡើងៗ សឹងតែ រក​ពាក្យ​សុទ្ធ របស់​ខ្លួន​ពុំ​ឃើញ​។

 

​ឯ​ភាសាបរទេស ដែល​នៅ​លាយឡំ ច្រើនជាងគេ ក្នុង​ភាសា​ខ្មែរ​យើង សព្វថ្ងៃ គឹ​ភាសាបាលី និង សំ​ស្ត្រឹត​។ ភាសាបាលី បាន​ហូរ​ចូលមក ក្នុង​ភាសា​ខ្មែរ តាមរយៈ​ពុទ្ធសាសនា​ហីន​យាន​។ ឯ​ភាសា សំស្ក្រឹត ហូរ​ចូល​តាមរយៈ ពុទ្ធសាសនា​ម​ហា​យាន​ និង​ ព្រា​​ហ្ម​ណ៏​​សា​ស​នា ​។ ​ដោយ​ជនជាតិខ្មែរ និយម​គោរព​សាសនា មកពី​ប្រទេស​ឥណ្ឌា នេះហើយ បានជា បាលី​-​សំ​ស្ត្រឹត ព្រមទាំង​ក្បួន ខ្នាត វេយ​យ្យាក​រណ៏ របស់​ភាសា​នេះ មាន​ឥទ្ធិពល​ខ្លាំងក្លា មកលើ​ភាសា​ខ្មែរ​ទាំងមូល ហើយ​ចាក់ ឬ​ស ចាក់​គល់ រហូតមកដល់​សព្វថ្ងៃ ដែល​ជា​ហេតុ នាំ​អោយ​អ្នក​ខ្លះ លែង​មើលឃើញ លក្ខណៈ​ដើម នៃ ភាសា​ខ្មែរ រួច​ក៏​តាំង​ចោទថា ភាសា​ខ្មែរ មាន​ប្រភព​មក​ពី ភាសាបាលី​-​សំស្ក្រឹត ទៅវិញ​។ ការពិត ភាសា​ទាំងពីរ​នេះ ចូលមក​ដល់​ប្រទេស​ខ្មែរ ក្រោយពេល​ដែល​ខ្មែរ មាន​ភាសា​ផ្ទាល់ខ្លួន រួចស្រេច ទៅហើយ ។ ដូច្នេះ ភាសា​ខ្មែរ ពុំមែន​កើតចេញ មកពី ភាសាបាលី​សំស្ក្រឹត ឬក៏​ថា ភាសាបាលី​-​សំស្ក្រឹត ជា​ម្តាយ​នៃ​ភាសា​ខ្មែរ ដូច បាន​មាន​ប្រសាសន៍​របស់​ទស្សនៈ​មួយ​ចំនួន​នោះ​ឡើយ​។ ខ្មែរ​ប្រើ​ពាក្យ​បាលី​-​សំ​ស្ត្រឹត ជា​ពាក្យ​កំចី ដើម្បី​បង្គ្រប់ នូវ​កង្វះខាត តែប៉ុណ្ណោះ​។ រីឯ​ពាក្យ​បាលី​សំស្ក្រឹត ទាំងនេះ​សោត​ទៀត ក៏​ត្រូវ​កែប្រែ ទាំង​សៀង​ស័ព្ទ ទាំង​រូប​ស័ព្ទ ដើម្បី​អោយ​ស្របស្រួល មក​នឹង​សំដី​ខ្មែរ ចំណង់​ចំណូលចិត្ត​បែប​ខ្មែរ​។

 

​ខេ​មរ​នីយកម្ម​បែបនេះ ពុំមែន​ធ្វើ ចំពោះ​តែ​ពាក្យ​បាលី​-​សំស្ក្រឹត ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ចំពោះ​គ្រប់​ភាសា បរទេស ​ដែល​​ជ្រាប​ចូល​មក​ក្នុង​​ភាសា​​ខ្មែរ​ គឺ​ត្រូវ ទទួល​ការផ្លាស់ប្តូរ អោយមាន​លក្ខណៈ ជា​ខ្មែរ​ដូចគ្នា ដែរ​។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ភាសាបាលី​-​សំស្ក្រឹត ស្ថិតនៅ​ដាច់​អំពី​អំបូរ​ខ្មែរ​- មន ព្រោះ​មានវិ​ភតិ្ត នៅ​ក្នុង​អំបូរ ឥណ្ឌា​-​អឺរ៉ុប ឯណោះ​ទេ​។ ចំពោះ​ភាសា​ខ្មែរ ប្រសិនបើ​យើង​សិក្សា អោយ​ស៊ី​ជំរៅ ទៅលើ​ក្បួនខ្នាត វេយ្យាករ​ណ៏ យើង​នឹង​បានឃើញ អំពី​លក្ខណៈ​ខុសគ្នា រវាង​ពី​ភាសា​ខ្មែរ និង​​ភា​សា​បរ​ទេស​ ជាពិសេស ភាសាបាលី​សំស្ក្រឹត ។ ភាពខុស​គ្នា​នោះ អាស្រ័យ​ដោយ​ភាសា​ខ្មែរ មាន​លក្ខណៈ ពិសេស ធំៗ មួយចំនួន ដូចជា ការ​បន្លឺសំលេង ចំនួន​ព្យាង្គ​ស្រៈ ព្យាង្គ​ព្យ​ពា្ជ​នះ វិធី​កំលាយ​ពាក្យ លិង្គ វ​ចនះ និង ក្បួន​សម្ព័ន្ធ ។ លក្ខណៈ​ពិសេស​នេះ បង្ហាញអោយឃើញថា ភាសា​ខ្មែរ ជា​ភាសា ងាយ​សិក្សា ងាយ​យល់​ជាង​ពពួក​ភាសា​ឥណ្ឌូ​អឺរ៉ុប​ឆ្ងាយ​ណាស់​។

 

 

​ការ​លើកយក លក្ខណៈ​សំខាន់ៗ ខ្លះៗ នៃ​ភាសា​ខ្មែរ មក​ប្រៀបធៀប នឹង ភាសាបរទេស មាន​ភាសា បាលី​- សំ​ស្រឹ្កត​ជាដើម បាន​បញ្ជាក់​ឲ្យឃើញថា ប្លែក​គ្នា​ឆ្ងាយ​ណាស់ ទាំង​ផ្នែក​សួរ ផ្នែក​សព្ទ ផ្នែក​ស័ម្ពន្ធ ។ ភស្តុតាង ទាំងនេះ បានបញ្ជាក់​ថា ភាសា​ខ្មែរ មាន​លក្ខណៈ​ពិសេស របស់ខ្លួន ពោល​គឺ​ពុំមែន​កើតចេញ អំពី​ភាសា ដទៃ ណាមួយ​នោះ​ទ្បើយ ។ ទំនាក់ទំនង ជាមួយ​ភាសាបរទេស បាន​ធ្វើអោយ​មាន ល្បាយ​ភាសាបរទេស ក្នុង​ភាសា​ខ្មែរ ក៏ពិតមែន ហើយ ក៏ប៉ុន្តែ ការទទួល​ឥ​ទិ្ធ​ពល ភាសាបរទេស​នេះ តែង​ប្រព្រឹត្តទៅ ដោយ​ការ​ប្រែ​សំរួល អោយ ស្រប​ស្រួល ទៅ​នឹង​ភាសាជាតិ ជា​ដរាប តួយ៉ាង​ដូចជា កម្មវិធី ខេ​មរ​នីយកម្ម ចំពោះ​ភាសាបាលី​- សំស្ក្រឹត ដូច​បាន​ពោល នៅ​ខាងលើ រួចមកហើយ​។​
​ប្រសិនបើ​យើង បានដឹង បាន​យល់ អំពី​ដើមកំណើត និង ក្បួនខ្នាត ដ៏​ប្រពៃ នៃ​ភាសាជាតិ​របស់​យើង ហើយ តើ​យើង​ដែល​ជា​ខ្មែរ ត្រូវ​មាន​ករណីយកិច្ច​បែបណា​ដែរ​បន្តទៅទៀត​?​នេះ​ជា​សំនួរ​មួយ​សម្រាប់​ប្រជាជន​ជា​ពិសេស​យុវជន​កម្ពុជា​ទាំងអស់​ត្រូវតែ​យល់​ដឹង​។​

 

​ទោះបី​យើង មាន​ការលំបាក​ខ្លះៗ នៅក្នុង ការសរសេរ ឬ និយាយ ដោយសារ​ឥ​ទិ្ធ​ពលបរ​ទេស មក លើ ភាសា​យើង​យ៉ាងណា ក៏​យើង​គប្បី​ត្រូវមាន ស្មារតី​ជាតិនិយម ជាប់​ជានិច្ច ក្នុងការ​លើក​តំកើង ភាសា ជាតិ ដោយ​នាំគ្នា​និយម ប្រើ​ភាសាជាតិ ក្នុងករណី​ណា​ដែល​អាច ជៀសវាង ភាសាបរទេស​បាន ហើយ​ខំ​ការពារ ភាសា​ខ្មែរ កុំឲ្យ​បាត់បង់​នៅ​ពេល​ខាង​មុខ​​៕​
(​ដោយ​៖​គួន សំបូរ​)

ព័ត៌មានផ្សេងទៀត